4 بهمن 1392

سرمقاله شماره 120 ترابران

مولف: مدیریت سیستم   /  دسته: شماره 120   /  رتبه دهید:

شاطر و ترازودار

ترابران- تعارض تعهد و تخصص، تنافر شهروند درجه يك و درجه دو، تقابل تاثير تحريم و تاثير سوءمديريت، ... اينها دوگانه‌هاي نظري و ترم‌هاي اجتماعي - سياسي جامعه ماست. همان جايي كه راي مردمان آن را مي‌توان با چاپ اسكناس 50 هزار توماني، يا وعده اعطاي ويلاي هزار متري و مانند اينها خريد؛ كه اين خودش يك تعارض ذاتي دوگانه (گويا روشنفكرانه‌اش مي‌شود پارادوكس) را در دل دارد: جامعه‌اي ايتقدر بدوي و مفاهيم و عبارت‌پردازي‌هايي تا اين حد پيچيده و روشنفكرانه؟ لابد يك اشكالي در كار ماست.

البته همه اصطلاحات و ترم‌هاي ديالوگ اجتماعي ما اينقدر مطنطن نيستند. مفاهيمي عميق‌تر، عاميانه و ساده‌تر مانند «توانايي اداره كردن يك نانوايي» نيز وجود دارند كه اتفاقا بار معنايي بسيار بيشتر و عميقتري از عبارات پيچيده موصوف حمل مي‌كنند. مثلا تقريبا معادل تمام آن بار و معناي جهان‌شمول تاريخي و سياسي كه در ادبيات سياسي جهان بر دوش عبارت «دموكراسي ليبرال» گذاشته شده و آن حجمي از گرايش اقتصادي، رفتار سياسي، عادات اجتماعي و فرهنگي را كه در جوامع ديگر از به كارگيري اين عبارت مستفاد مي‌كنند، مي‌توان در ناكجاآباد ما، از همين تركيب «توانايي اداره كردن نانوايي» استنباط كرد. سن و سال‌دارها لابد به خاطر مي‌آورند كه اين عبارت اولين بار براي توصيف يكي از دو جناح سياسي موجود در ايران از نظر سطح دانش و شعور، روش عمل و توان اجرايي به كار رفت و اتفاقا همه آن را توصيفي كامل و رسا يافتند و تفهيمي ملي پديد آورد، همانقدر كه مفاهيمي مثل «ليبرال دموكرات» يا «كانسرواتيو» عباراتي جهان‌فهم هستند و توصيفي كامل از يك گرايش و مشخصه‌هاي آن به دست مي‌دهند.

حالا سي سال پس از صدور آن توصيف و چند ماه پس از اينكه آن گرايش ناتوان از اداره يك نانوايي، با تبديل شدن به تني واحد، جمع‌ كردن همه توان عقلي و عملياتي، و دسترسي به سرمايه‌هاي باورناپذير در طول تاريخ كشور، ناكام از حاكميت هشت‌ساله خود به بن‌بست پايان بيراهه خود رسيده، طبق معمول سي‌ساله نشاني عوضي مي‌دهد و علائم راه را عوض مي‌كند: ناكامي‌هاي دهه اول خود را حاصل حضور متخصصين بي‌تعهد اعلام مي‌كرد؛ در دهه دوم؛ اين شهروندان درجه دو بودند كه از ايجاد اتوپياي او جلوگيري كردند؛ مدعي بود دهه سوم را ناخودي‌هاي اصلاح‌طلب و مسالمت‌جو به باد داده‌اند؛ و حالا مسبب همه بلايا و پابندي‌هاي اقتصادي ويران‌كننده در نيمه اول دهه چهارم را تحريم‌هايي مي‌داند كه تا همين چند ماه پيش، ورق‌پاره‌هايي بي‌خاصيت مي‌خواند.

«سوء‌مديريت»؟! حرفش را نزنيد. آنها موثر بودن تحريم‌ها را از آن رو پذيرفته‌اند كه در پناه آن سوءمديريت خود را منتفي اعلام كنند و بپوشانند. حالا اگر خيلي اصرار كنيد و راه در رو ديگري يافت نشود، خب آن را حاصل سوءمديريت نه ترازودار كه شاطر پاپتي بي‌كس و كاري اعلام مي‌كنند كه عوام مي‌پندارند اين نان را او پخته است.

تحريم‌ها اگر هم علت گرفتاري امروز ما هستند حاصل سوءمديريتند، سوءمديريتي از نوع سياسي و كلان در عرصه كشورداري.

تعداد مشاهده (1019)       نظرات (0)

نظرات کاربران درباره خبر "سرمقاله شماره 120 ترابران"


نظرتان را بیان کنید

نام:
پست الکترونیکی:
نظر:
کد بالا را در محل مربوطه وارد نمایید